18 yaşıma girdiğimde, 25 yaşında olduğumu hayal ettiğimde, bir de 2010 yılı gelip kapıya çattığında başıma çok büyük şeylerin geleceğini düşünürdüm.
18 yaşını doldurmak, reşit olmak demekti. Vurup kapıyı çıkmak, bir daha dönmemek özgürlüğüne sahip olmaktı.
25 yaşını hayal etmek, olgun olmak hatta iş güç sahibi, eğlence düşkünü genç olmaktı.
2010 ise hiç gelmeyecek gelecek gibiydi.
2010'lar, 'Geleceğe Dönüş' filminde geçmişten gelen Marty'nin uçan kaykaylar ve otomobiller arasında dolaştığı yıllardı. Biz, 2010'a vardık. Marty, 2015'e gitmişti. Ona yetişmemize 5 yıl var. Teknolojik gelişmeleri yavaş bulmuyorum ama 5 yıl içinde tepemde tırım tırım arabaların dolaşacağını da sanmıyorum.
Ayrıca 2010 demek, şöyle bir cümle kurmak demekti; Ooooof 2010 mu? Ben o zaman 30 yaşında olacağım. Bu cümleye fal taşı gibi açılmış gözleri ve hayretle büzülmüş dudakları da katın. Sanırsınız ki hiç gerçek olmayacak birşey anlatılıyor.
Gerçek şu ki zaman su gibi akıyor. Yıllar yılları kovalıyor. Sayılar anlamını yitiriyor. Rakam büyüdükçe şaşıracak şeyler de azalıyor. Şimdi bir zaman makinem olsa 2010 yılında 30 yaşında olacak halini hayal eden o kıza gider, 'kapa koca ağzını, o kadar da değişmeyeceksin' derdim. Bir de ona 'herşey çok güzel olacak' derdim.
Bu cümleye hayranım. Çift sayılar uğurum ve bu yıl gerçekten 'herşey çok güzel olacak'
Olmasa da olduracağım, siz de öyle yapın.
Mutlu yıllar...
Mutlu yıllar...
Kayıtlar
